شاپرک گفت :در پشت آن کوه که در دوردست میبینید ؛ گفته اند که او را میابید

از آن سوی صدایی پاسخ داد : آن کوه آنقدر دور است که برای رفتن هفته ها باید در راه باشیم و ما تاب چنین پروازی را نداریم

از این سوی دیگری گفت : من که بال آمدن ندارم ؛ با پای پیاده که ماهها راه در پیش است

دیگری گفت : حال رفتیم از کجا معلوم که او همانجا باشد

دیگری گفت : بر فرض محال بود ؛ از کجا معلوم او همان بود که میگفتند .

دیگری گفت : حالا فرض کنیم ؛ او بود از کجا معلوم که ما را لایق دانست .

دیگری گفت : اینهمه راه برای چه ؟ برای رسیدن به چه ؟ چرا این راه ؟ با اینهمه راه ديگر!

دیگری گفت : از کجا معلوم که شاپرک راست گفته باشد ؟

راستی شاپرک کجاست ؟

شاپرک کجایی؟

این شاپرک کجاست ؟

کی شاپرک را دیده ؟

درخت پیر گفت : شاپرک رفت !

همان موقع که گفت او آنجاست ! و شما گفتید و گفتید و گفتید

اهورامزدا ،

با شهرياري و مهر خود ،

به كسي كه رفتار و گفتارش ،

در پرتو انديشه نيك و بهترين منشها ،

بر پايه راستي باشد ،

رسايي و جاودانگي بخشد.

*                 *                 *

كسي كه در پرتو پاكترين انديشه ها ،

راه بهترين را مي پويد ،

و زبانش گوياي انديشه نيك است ،

و دست هايش

به كارهاي پارسايي گشوده است ،

تنها يك انديشه دارد :

اهورامزدا ، آفريننده و پروردگار و سر چشمه

راستي است.

*                 *                 *

اي مزدا ،

براستي ، توآفريدگار انديشه نيك هستي ،

و هنگامي كه مردمان با انديشه نيك ،

هم پرسي كردند ،

تو براي آنان ،

اين زمين و جهان شاديبخش را بيافريدي ،

و براي آبادي و رهبري آن ،

پارسايي را برنهادي.

*                 *                 *

اي مزدا ،

دُرونداني كه

از انديشه نيك روي برتابند ،

رنج كشند و آزار ببينند.

و راستان كه چنين نكنند ، چنين نبينند.

راست كردار ، اگر هم كم نوا باشد ،

بي ارج است.

*                 *                 *

اي اهورامزدا ،

تو در پرتو انديشه پاك ،

راست كرداران را ،

به بهترين بخششها نويد داده اي.

اما دُروند ،

از مهر تو بهره اي بر نمي دارد.

زيرا دُروند را ،

انديشه و كردار زشت و نادرست است.

 *                *                 *

اي اهورامزدا ،

در پرتو انديشه پاك ،

و با فروغ تو ،

سرنوشت دو گروه نيكان و بدان ،

روشن خواهد شد ،

و با افزايش و گسترش راستي و پارسايي ،

بسياري از جويندگان ،

راه تو را برخواهند گزيد.

این مطلب برگرفته از وبلاگ  ناقالی - آئین های نمایشی شازند از آقای مسعود عظیمی است.

 کوسه بر نشین یا کوسه ناقالی درنواحی شهرستان شازند

قبل از هر سخنی در این خصوص باید گفت که این مراسم سالهاست که دیگر در این منطقه برگزار نمی شود و آنچه در سطور زیر خواهد آمد بر اساس روایات مردم منطقه و نوشته های موجود گرد آوری شده است.

چهل روز از زمستان گذشته و پنجاه روز به نوروز مانده یعنی دهم بهمن ماه هر ساله در شازند و روستاهای شازند در سالها پیش مردم جشن کوسه ناقالدی برگزار می کردند. مردم معتقد بودند که آمدن ناقالدی شگون دارد و باخود خیر و برکت به همراه می آورد و موجب باروری و زایش میش و بزها و گاوها می شود. از سوی دیگر چوپانان و بعضاً افراد فقیر و بی چیزی که اجرا کنندگان این مراسم بودند از این راه چیزی به دست می آورند تا زمستان را راحتر بگذارنند. با فرارسیدن ایام ناقالی کودکان و نوجوانان و حتی مردم خوشحال می شدند چون بر این باور بودن که کمر زمستان شکسته و بهار نزدیک است و این مراسم موجب تفریح، سرگرمی و تفنن آنها نیز بوده است.این جشن در روزگاران قدیم مخصوص چوپانها و گله داران بوده است.

 ادامه مطلب را در اینجا ببینید

امشب دلم ميخواهد 

 به كسي بگويم'' دوستت دارم.''

 تو نهراس و آنكس باش.

 بگذار با هر آنچه در توان دارم

 همين امشب به تو ثابت كنم كه دوستت دارم.

 بگذار برايت نقش آن دلباخته اي را بازي كنم كه

 لحظه اي دور از محبوب خويش زندگي را نميتواند.

 بگذار همچون معشوقي كه براي وصال معشوقش

 جان ميدهد برايت جان دهم.

 بگذار همين امشب پيش پايت زانو بزنم

 و تو را ستايش كنم.

 بگذار در تاريكي به تو لبخند بزنم.

 نگذار زمان از دستم برود

 و تو را درنيابم.

 ميخواهم بينديشي كه همين امشب

 غير از من كسي ديوانه تو نيست

 هرچند كه جاهلانه فكري باشد.

 كمي بيشتر با من

 و همين امشب بگذار خيال كنم

 كه جز تو كسي نيست.

 همين يك امشب را بگذار نقش بازي كنم.

 نقش حقيقت را.

 همان كه دور از تو بارها روبه روي آينه تمرين كرده ام.

 اي آخرين !

 آينه ام اينبار تو باش.

بعد از آخرین باری که مطلب گذاشتم توی وبلاگ خیلی سعی کردم که یه مقداری اطلاعات در مورد شازند و ارامنه شازند گیر بیارم که مطلب بعدی رو به اونها اختصاص بدم. ولی متاسفانه چیز خاصی دستگیرم نشد. شازند و منطقه شازند در سالهای دور ارمنی نشین بوده که کلیسای قدیمی و قبرستان اونها کاملا مشخصه. می خواستم از در مورد تاریخچه و مشخصات زندگیشون کار کنم که مطلبی که مستند باشه پیدا نکردم. شخص خاصی هم که اطلاعاتی داشته باشه پیدا نکردم. ولی بازم سعیمو می کنم.

اگه فرصت کنم می خوام برم چند تا عکس از داخل کلیسا بگیرم و بزارم توی وبلاگ. به هر حال چند روز دیگه ترم شروع میشه و باید برم ساوه. همه تلاشمو می کنم که مطلبم رو در مورد ارامنه کامل کنم چون برای خودم هم جای سواله که چرا هیچ چیز مستندی پیدا نشده. البته هنوز هم خانواده های ارمنی اینجا ساکن هستند ولی تعدادشون خیلی کمه. مراسم مسیحیان هم توی کلیسا تقریبا اجرا میشه.

برای اینکه نخواستم الکی آپ کرده باشم ۲ تا داستان عشقولانه که خودم خیلی ازشون خوشم  اومده بود رو مستقیم آپلود کردم تا اگه خواستین بخونین. یکی از علایق همیشگی من کتاب و رمان خوندنه که در هر شرایطی هم باشم خوندن کتاب پابرجاست.

 داستان استانبول 

قصه عشق

یه عکس کارت پستالی از زمستون های شازند

عشق موجب مي شود كه غذا خوردن ،‌خوابيدن ، كار كردن و آرامش يك فرد، دچار اختلال شود. بسياري از مردم از داشتن چنين احساسي مي ترسند. زيرا زماني كه عشق ظاهر شود ، گذشته را ويران مي كند.

هيچ كس نمي خواهد دنيايش دچار اختلال شود. به همين دليل ، مردم در برابر اين احساس تهديد كننده مقاومت مي كنند و از ويراني نجات مي يابند. آنها سازندگان ويرانيها هستند.

عده ديگر تصوري برخلاف اين امر دارند. بدون تفكر خود را تسليم مي كنند و منتظر مي مانند تا راهي براي حل همه مشكلات خود در عشق بيابند. مسئوليت خود را براي شاد كردن به ديگران واگذار مي كنند و گناه خوشبخت نبودن احتمالي خود را به گردن ديگران مي اندازند. هميشه در حالت خوشبيني به سر مي برند ، زيرا تصور مي كنند اتفاق خوشايندي خواهد افتاد و يا افسرده هستند ، زيرا رويدادي غير منتظره ، همه چيز را ويران خواهد كرد.

جدا شدن از عشق يا كوركورانه به آن تن در دادن ... كدام يك كمتر ويرانگر است ؟ ... نمي دانم ... .

 حتما حتما حتما نظر بدين. يه دنيا مرسي.

باغ خاطرات

ق‍ِرارُ و آروم ندارِم بسكه دِلِم تنگ اُمَده

دردسرِ شرنشيني مثال خرچنگ اُمَدَه

دِلِم ماخا حرف بَزِنِم حرف از سر درد بَزِنِم

حرف روزايي كه آقام سفر مِكِرد به شهري دير

شهر تو قصّاي نَنَه پير

شهر شلوغ آدِما

شهر فرنگ ، اِز هَمَه زنگ

يادش بخير وختي ننم ، با تَشَرو صِد كَلَك

چرك و چغال دسّام با كمك خالَه مَلَك پاك مِكِرد

اَگَه دِلِم سقز ماخاس ، جاتُن خالي

با دَگَنگ يوردِ مِن صاف مِكِرد

صُب كه مِشُد كيچِه و پس كيچه هاليمُن نبيدا

گرت و ديد و لاسُّ و ليَه ناليِ كُشتيمُن بيدا

اِز دَم صُب تا پسين و تنگ غروب

جايي نَبيد كه ما سري نَرفتَه بايم

دورو نگوم ، صب نبيد ، غروب نبيد ، خلوتي و سكوت نبيد

غبار نبيد ، نفت نبيد ، ايدز نبيد ، خينبه و غصه نبيد

والله نبيد ، بالله نبيد ، به صد كلام الله نبيد

قِرار و آرُم ندارم بسكه دِلِم تنگ اُومَدَه

دردسر شرنشيني مثال خرچنگ اُومَدَه

*            *            *

مردم شازند قديما روي ماه همديَنِه مِپاييدِن

به خاطر يِ مِيمُني يِي كيله كشك دَهَ دَفَه مِسّاييدن

گرم بيدِن ، نرم بيدن ، مثل تمام خوزيا عاشق و خونگرم بيدن

حجب و حيا معني مِداد

عهد و وفا معني مِداد

نور به تو چشماشون بيدا

شور به تو قلباشون بيدا

چشما يِي جوري ديَه بيد

عشقا بي عيب و شيلَه بيد

رو سكوا تنگِ غروب

همسايه ها بَزِن و بَكوب

شادي كُنان ، شكوه كُنان

غَليُان و دايره زَنُان

يِ چنتاشون ديكبيلَه دَس

يِ چنتاشون زانو به دس

به انتظار مرداشون

تا شي بيارَن بَرَشون

روز به شِو مِدُختِن

راس و دورو مِگفتِن

عقده ز دل وا كِه مِشُد

به راحتي مُخُفتِن

غصَه و غم جايي نداشت

سكتَه تو خِو رايي نداشت

  هرمز احمدي (پروا)

شعر بالا دو قسمت اول شعر باغ خاطرات از آقاي هرمز احمدي متخلص به پروا شاعر تواناي شازند به زبان و لهجه شازندي است. باغ خاطرات شعر طولاني و بسيار زيبايه كه در مطالب بعدي قسمت هاي ديگه اش رو مي زارم. با خوندن اين شعر ميشه با حال و هواي شازند آشنا شد حتي اگه كسي پاشم توي شازند نذاشته باشه.

تكيه كلام ها و اصطلاحات رايج شازند و روستاهاي اطراف رو در يك فايل Pdf جمع آوري كردم و لينكش رو اينجا قرار دادم كه علاقه مندان بتونن استفاده كنن و با شازند بيشتر آشنا بشن. البته بسياري از اين كلمات ديگه استفاده نمي شه ولي در روستاها بازم كاربرد داره. اميدوارم كه خوشتون بياد.

 فایل اصطلاحات و کلمات رایج در گویش شازند

 عکس ماهواره ای نمای کلی منطقه اراک و شازند